Çocuğunuz Yemek Yemiyorsa Bir de Böyle Deneyin

Paylaş
 

Çocuğunuz Yemek Yemiyorsa Bir de Böyle Deneyin

Çocukların annelerine karşı en büyük kozu yemek yememeleridir. Neredeyse 18 aylıktan 2 yaşına kadar, özellikle annelerine karşı çıkmanın bir yolu olarak yemek yememeği kullanırlar. Yemek konusu da çocukların iradelerine bakan ve anne-babaya karşı kullanabildikleri kozlardan bir tanesidir. Bazı durumlarda anne-babanın yanlış tutumu bu durumun pekişmesine neden olur. Daha sonra 3 ve 6 yaş civarında, çocuk tat alma konusunda başka bir orijinal dönemden geçer. Hep aynı şeyleri sevmeye ve yemeye başlar. Genelde makarna, patates kızartması, pilav, sosis, …vs. bu durum çocuğa göre bir iki yıl sürebilir.

[Çocuğunuz Yemek Yevmiyorsa Bir de Böyle Deneyin, çocuğum yemek yemiyor, çocuğum yemek seçiyor, bebeğim yemek yemiyor, bebeğim süt içmiyor, çocuğum süt içmiyor]

Normalde bir yaşından sonra çocuğun sofraya erişkinler ile beraber oturması ve yaşına uygun yemekler yemesi beklenir. Beş yaşına gelen çocuk, ailenin yemek alışkanlıklarına uyabilir. Bu evrelerde çocuk fazla yemek yemeye zorlanmamalıdır. Tabağına fazla yemek koyarak bitirmesine zorlamak, onda nazlanma oluşturur. Bu nazlanma gitgide yememeye dönüşür. Çocuk okulda yemek yemeye başladığında yiyecek tercihleri daha da zenginleşir.

ÖNERİLER:

➢ Çocuğunuzun yemek seçmesini istemiyorsanız, önce sizin yemek seçmeyerek örnek olmanız gerekir.
➢ Unutmayın ki yemek yeme çocuğun sıra dışı yapması gereken bir olay değil, onun fizyolojik bir ihtiyacıdır. Zevkle yapması gereken bir ihtiyacını işkence haline getirmemek gerekir. Yemediği için telaşa kapılmanın bir anlamı yoktur. Baskı yapmayın, sabredin, göreceksiniz ki yemek yiyecektir.
➢ Çocuktan çok yemesi istendikçe, diğer kişilerin ilgisini çekmek için yememekte direnecektir. Hiçbir çocuğun açlıktan kendini öldürdüğü görülmemiştir. Çevresindeki hiç kimse çocuğun yemesiyle ilgilenmezse o karnını kendiliğinden doyuracaktır.

Yemek yememe sorununa bir bakış;

Çocuk akşam yemeğini bir türlü yemek istemiyor. Annesi o kadar ısrarla yemesini istediği halde, çocuk inatla “Hayır yemeyeceğim” diyor.
Hatta bazı anneler bu durumlarda çocuğun arkasından yemek tabağıyla birlikte dolaşırlar. Burada çocuğa nasıl bir mesaj verilmiş oluyor? “Çocuğum aslında yemek yemek, fizyolojik bir ihtiyaçtır ama senin için sosyal bir doyumdur. Sen yemek yemesen de olur aslında. Fakat ben senin yemek yemeni istiyorum. Bunun için de ısrar ediyorum.” Böylece çocukların akşam yemekleri bir merasim halini alıyor.
Anne birazcık sabırlı olabilse şunu derdi:
“Çocuğum akşam yemeği için sofraya yemeği koyuyoruz. Yarım saat içimde de yemeğimizi bitiririz. Sonra ben sofrayı kaldırırım. Sofrayı kaldırdıktan sonra ise sana bir daha yemek hazırlamam. Ayrıca yemekten sonra senin için çayla birlikte kek, pasta, sandviç gibi şeyler atıştırmana da izin vermem sabaha kadar aç kalırsın.”
Çocuk yemek yemediğinde sabaha kadar aç kalsa, sabah kahvaltısında çocuk herkesten önce kahvaltıya oturacak ve hızla yemeye başlayacaktır. Sabah kahvaltısında da hiçbir şey yemiyorsa öğleye kadar hiçbir şey yedirmeyin bu sefer öğlen yiyecektir. Öğleyin de yemiyorsa bu sefer akşam yiyecektir.
Nihayetinde mutlaka acıkacak ve sofraya oturacaktır. Yememesi mümkün değil. Neden? Çünkü yemek yemek, fizyolojik bir ihtiyaçtır. İnsan yemek yemeden yaşayamaz. Çok acıkan bir insan sadece kuru bir ekmeği bile büyük bir iştahla yiyebilir.
Burada dikkat edilmesi gereken durum; kesinlikle alınan karadan dönülmemesidir. Zira çocuk acıktım dediğinde eğer ona acır ve bir şeyler verirseniz, yemek yememe alışanlığını pekiştirmiş olursunuz. Böyle durumlarda çocuğunuzun oyununa düşmeyin.